Jubilea

Gedichten 21-30

KATHEDRAAL

KATHEDRAAL

Op een wandeling nabij de Echoput

Ontwaren wij kunst van enig nut.

Midden in een geurend, groenkleurend bosperceel

wordt de verwondering een verrassend onderdeel.

Men vindt middels boomstammen de vorm van een kathedraal

van brons die gaan met de natuurlijke omgeving aan de haal.

De vorm van de kathedraal van Reims in Frankrijk

trekt hier in het bos niet niet veel kijk.

Kunst blijft een ongrijpbaar fenomeen

is die er voor de kunstenaar alleen?

Dit kunstwerk in bos doet vele oordelen vellen

wij zouden niet direct voor een tweede bestelling bellen.

7 juni 2015 Ton de Haan.

burlen

BURLEN

Met de zon in het vergezicht

Liepen wij stil dragend ons gewicht

Het geluid vloog ons tegemoet

Wij zagen geen dier of hertenstoet.

Het burlen klonk krachtig over de heiderand

En wij poseerden met aan het oor een hand.

De natuur leeft natuurlijk zijn gang

En doet dat al tijden heel lang.

Ton de Haan. 28-9-2014

zonder eind

ZONDER EIND

De dagen kort van licht

geeft de mens veel minder zicht.

De weken even lang als voorheen

snellen ongeacht bezigheid veel of geen.

Het jaar reikt naar zijn eindpunt

daarvoor is ons nog veel feestelijks gegund.

Inmiddels heeft de lente zijn intrede gedaan

en bruist het leven zonder stil te staan.

De dagen langer van licht

geeft de mens weer wat meer zicht.

De weken even lang als voorheen

snellen met voorjaars- buien veel of geen

Het jaar reikt naar het lentegroen

we gaan weer volop in de tuin wat doen.

Inmiddels heeft de zomer zijn intrede gedaan

en zien we de warmte in dromen vergaan.

De dagen op het langst van het licht

geeft de mensen heel lang zicht.

De weken even langs als voorheen

laat ons rusten in de zon met liggend been.

Het jaar reikt naar de zomerzon

wij herinneren ons hoe het voorgaande jaren begon.

Inmiddels heeft de herfst zijn intrede gedaan

en zien we ons onder kale bomen staan.

De dagen korter van licht

Geeft de mensen langzaam wat minder zicht.

De weken even langs als voorheen

laten de stormen woeden op zand, zee en steen.

Het jaar reikt naar evenwicht en rust

wij zien hoe het bladerdek de grond kust.

Inmiddels heeft de winter zijn intrede gedaan

en is het verstandig stil te blijven staan.

De dagen korter van licht

Geeft de mens wat minder zicht.

De weken even lang als voorheen

snellen ongeacht bezigheid veel of geen.

Het jaar reikt naar zijn eindpunt

daarvoor is ons nog veel feestelijks gegund.

17 nov. 2017 Ton

kastanje

KASTANJE

Een stel lopers pratend onder een boom
de één gekoeld een ander nog.. met wat stoom.
De boom in rust op weg naar het kaal zijn
ondergaat de gesproken woorden van vulgair tot rein.
Het blad met kleur laat ons een zekerheid wetena
dat we de zomerwarmte even mogen vergeten.
Voor de gebezigde taal maakt het geen verschil
het blijft een afwisseling van zacht tot een gil.
De kastanje bewaakt deze drukker wordende plek
voor de kringlopers een vertrouwde veilige stek.

Ton de Haan 5 oktober 2014

VERDWALEN

VERDWALEN

waar bomen bewegen berk, beuk en eik.

Is het mogelijk wisselend te kiezen

het resultaat meer of minder meters voor de kiezen.

Verdwalen ligt niet vlug voor de hand

met al die sporen voor voorgangers in het zand.

Toch deed zich een moment voor

dat enkelen gingen voor een ander spoor.

Terwijl zij voortdurend hameren op de klok

nu een overtreding als gevolg van een snelle gok.

De redders in nood bleken ook nu weer dichtbij.

en bracht ze terug met een gezicht op blij.

Bleef de vraag ..wat is verdwalen?

Het gaf in ieder geval wat bijzondere verhalen.

7 december 2014.

Ton de Haan.

aanloop

AANLOOP

Eindig wijds is het zicht

In aanloop naar een bijzonder evenement

zijn er zoveel sentimenten bekend.

Er kan sprake zijn van euforie en overmoed

tot gesloopt zijn en zeggen het goed niet goed.

Daartussen in een legio aan gedachten

waarmee mensen aan de start staan te wachten.

Uiteindelijk zal het lopen zelf de uitslag geven

met een tijd waar elk sentiment mee kan leven.

Nog een snel weekje te gaan

en we zien ons in een startvak staan.

Om vervolgens met energie te gaan beginnen

met een route die het wel of niet gaat winnen.

Dan naderhand weer te kunnen verklaren

waar de tijd aan lag; aan het weer, de temperatuur of de blaren.

25 jan. 2015 Ton de Haan.

lopen in de winter

LOPEN IN DE WINTER

Wie hardloopt in sneeuw en vorst

Krijgt hoedan ook zweet, conditie en de nodige dorst.

Gladheid, ijs of modder hoeveelheden

Geen bezwaar voor ons taaie wingerdleden.

Wind, en door kou gevormde rijp gezichten

Laten ons extra arbeid en aandacht verrichten.

Waar is de tijd gebleven

Dat we met elke loop- wandel situatie konden leven.

Dat niets ons kon weerhouden

IJzel, wind, kou, of.. weer eens verkouden.

Qua kleding zijn we allen goed geoutilleerd

Zo .. elke temperatuur kan worden geweerd.

Dus er hoeft ons niets dwars te zitten

Wat een argument kan zijn om te blijven pitten.

Ton. 10-12-2010

wind en regen

WIND EN REGEN

Wingerdrunners veroveren het herfstbos
en lopen in verschillend tempo erop los.

De afstanden lopen vaker uiteen
in aantallen of gekozen alleen.

De verzamelplek voor recuperatie geven
een skala woorden van vissen tot obstipatie.

Blijft lopend sfeer van overwinning
en nog steeds wat minder bezinning.

Wingerdrunner Ton de Haan.

24 sept.2014

wintertijd

WINTERTIJD

De klok stil een uur terug in de tijd

zichtbaar om je heen als degelijk feit.

Zomaar een uur verdwenen in het niets

geen verschil  je loopt of gaat met een fiets.

Het geeft de mens extra ongemerkt rust  

met hetzelfde ontbijt welke  je allang  lust.

Voor het lopen lijkt er geen onderscheid

bewegend te gaan in zomer- of wintertijd.

De bio-ritmen moeten de verandering nog inzetten

waarbij de mens heel even wat meer op zichzelf moet letten.

26 oktober 2014  Ton de Haan.

wereld

WERELD

 Het leven is een en al conditioneren

na het geboren zijn begint men ons te leren.

Wat te denken, wat te doen hoe te handelen

om als goed mens door het leven te wandelen.

Een plaats op de wereld wordt jouw woning

met  geluk een land met vrede  en honing.

Met pech heb je een plaats met veel zorgen

iedere dag met angst te kijken naar morgen.

Daar worden gedachten vanzelfsprekend  gedacht

waar elders in de wereld niet op wordt gewacht.

Gedachten met geloof en overtuigen

die met terreur een wereld wil ombuigen.

Geconditioneerd vanuit een gedachten goed

de wereld te veroveren voor Allah ongeacht de hoeveelheid bloed.

Het kwetsbare van het mensdom

te voeden met elke gedachte recht of krom.

11 jan, 2015